تبلیغات
            هزار جهد بكردم كه سر عشق بپوشم

نبود بر سر آتش میسرم كه نجوشم

شمایل تو بدیدم نه صبر ماند و نه هوشم

حكایتی ز دهانت به گوش و جان من آمد

دگر نصیحت مردم حكایت است به گوشم

مگر تو روی بپوشی و فتنه بازنشانی

كه من قرار ندارم كه دیده از تو بپوشم

من رمیده دل آن به كه در سماع نیایم

كه گر به پای درآیم، به در برند بدوشم

مرا به هیچ به دادی و من هنوز برآنم

كه از وجود تو مویی به عالمی نفروشم

به زخم خورده حكایت كنم ز دست جراحت

كه تن درست ملامت كند چو من بخروشم

مرا مگوی كه سعدی طریق عشق رها كن

سخن چه فایده گفتن چو پند می ننیوشم

به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل

كه گر مراد نیابم به قدر وسع بكوشم

 به هوش بودم از اول كه دل به كس نسپارم